diafanos

Δευτέρα 13 Αυγούστου 2012


Αναρτήθηκε από διάφανος στις 4:09 μ.μ.
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη ανάρτηση Παλαιότερη Ανάρτηση Αρχική σελίδα
Εγγραφή σε: Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Αρχειοθήκη ιστολογίου

  • ►  2017 (3)
    • ►  Ιανουαρίου (3)
  • ▼  2012 (4)
    • ▼  Αυγούστου (4)
      • walk and dont look back
      •  «Το λοιπόν εκεί είπαμε βρισκόμαστε στη βρωμολ...
      • Πέρασα τον καιρό μου σε μερικές χώρες της Ευρώπ...

Πληροφορίες

διάφανος
Ήταν τότε που είπαμε να στρώσουμε, να γίνουμε άνθρωποι, όπως οι άλλοι. Ήταν τότε, ήταν τότε, ήταν τότε που αγαπήσαμε αναίσχυντα μια πράσινη πόρτα. Σημασία δεν είχε ποιος έμπαινε μέσα, ούτε ποιος έβγαινε, πολύ περισσότερο ουτε καν πως ήτανε πόρτα. Την αγαπήσαμε μόνο και μόνο επειδή ήταν πράσινη, ανάμεσα σε χίλιες άλλες πράσινες πόρτες. Με τον ίδιο τρόπο λατρέψαμε μια τριζάτη καρέκλα κι ένα τραπέζι, που μπάταρε σαν τη ζωή μας. . . M.X.
Προβολή πλήρους προφίλ
Θέμα Απλό. Από το Blogger.